آموزنده و عاشقانه

حکـــــــــــــــــــــایت من…حکایت کسی بود که عاشق دریا بود اما قایقـــــــــــــــــــــی نداشت… دلباخته سفر بود اما همسفـــــــــــــــــــــر نداشت… حکایت کسی بود که زجر کشید اما ضجـــــــــــــــــــــه نزد… زخم داشت اما ننالیـــــــــــــــــــــد… گریه کرد اما اشک نریخـــــــــــــــــت… حکایت من حکایت کسی بود کـــــــــــــــــــــه… پر از فریاد بود اما سکوت کرد تا همه ی صداها را بشنـــــــــــــــــــــود…. ...

نگـــــــران نباش، حــــال مـــن خـــــــوب اســت بــزرگ شـــده ام … دیگر آنقـــدر کــوچک نیستـم که در دلــــتنگی هـــایم گم شــــوم آمـوختــه ام، که این فـــاصــله ی کوتـــاه، بین لبخند و اشک نامش ” زندگیست ” آمــوختــه ام که دیگــر دلم برای ” نبــودنـت ” تنگ نشــــود… راســــــتی، بهتــــــــــر از قبل دروغ می گویــــم… ” حــــال مـــن خـــــــوب اســت ” … خــــــوبِ خــــوب… ...

این روزها بي حس شده ام .. از درد .. از بغــض.. ازگریه...فقط گاهـیخـط ِ اشکی… میسـوزانـد صـورتـم را... ...

هیــــــس!ساکتــــ.. فریـــــــادت را بی صدا کن بــــــغضت را نوش جان کن و اشکــــــــ هایت را پنهان اینجا هیچـــکس به فکر دیگری نیست همه در تـــــــــــکاپوی خواسنه های خویش هستند و برای رسیــــــــــــــدن به مرادشان از تو هم می گذرند شکـــــــ نکـــــن... ...